Πειράματα με τατουάζ σε ποντίκια θα μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί τα κύτταρα του ανοσοποιητικού που ονομάζονται μακροφάγα «ανακυκλώνουν» τις σκοτεινές χρωστικές, κρατώντας το μελάνι στη θέση του.

Τα μακροφάγα στο δέρμα “τρώνε” ξένο υλικό, συμπεριλαμβανομένων των κομματιών μελάνης τατουάζ, τα οποία τα κύτταρα στη συνέχεια αποθηκεύουν εσωτερικά. Πολλοί επιστήμονες πίστευαν ότι τα τατουάζ δεν εξαφανίζονται χάρις στην εξαιρετική μακροζωία των ανοσοκυττάρων.

Οι Sandrine Henri και Bernard Malissen του Centre d’Immunologie de Marseille-Luminy στη Γαλλία και οι συνάδελφοί τους εξέτασαν μια διαφορετική υπόθεση. Έκαναν τατουάζ με φωτεινο-πράσινες ζώνες στις ουρές των ποντικών και, έπειτα, τρεις εβδομάδες αργότερα, σκότωσαν τα μακροφάγα που είχαν πάρει το μελάνι. Καθώς τα κύτταρα πέθαιναν, απελευθέρωσαν τις χρωστικές, οι οποίες απορροφήθηκαν εύκολα από γειτονικά μακροφάγα.

Αυτή η ανακύκλωση χρωστικών ουσιών πιθανώς βοηθά τα τατουάζ να επιμένουν και να μην χάνονται κατά το πέρασμα του χρόνου.

Unveiling skin macrophage dynamics explains both tattoo persistence and strenuous removal

Πηγή: Journal Of Experimental Medicine